Sztuka budowania

Cement ekspansywny

Cement ekspansywny jest rodzajem cementu, który pęcznieje w okresie twardnienia. Można go otrzymać na różne sposoby. Jednym ze sposobów jest zmieszanie cementu portlandzkiego albo cementu glinowego ze składnikiem ekspansywnym. Tego rodzaju cement używa się na przykład do zalewania ubytków czy też do zalewania otworów na śruby w konstrukcjach betonowych. Kiedyś używano go tylko do zalewania pęknięć. Obecnie do zalewania pęknięć stosuje się specjalne mieszanki, które są modyfikowane polimerami. Mieszanki te posiadają lepsze własności szczepne oraz większą wytrzymałość mechaniczną w porównaniu z betonem. Cement szybkotwardniejący jest odmianą cementu portlandzkiego. Posiada od wysoką wytrzymałość mechaniczną po stwardnieniu. Sposób powstawania takiego cementu jest podobny, jak w przypadku powstawania cementu portlandzkiego. Jednakże różni się tym, że zawartość alitu musi być jak największa. Powstały beton z tego rodzaju cementu może być poddany obciążeniom już po 24 godzinach. Znane są także inne sposoby otrzymywania takiego rodzaju cementu, który będzie posiadać duży przyrost wytrzymałości w pierwszych godzinach po wylaniu do deskowania. Są to następujące sposoby: użycie domieszek przyspieszających narastanie wytrzymałości, użycie gotowych mieszanek szybkotwardniejących oraz obróbka cieplna betonu. Obróbka cieplna betonu jest naparzaniem, które stosuje się przeważnie podczas produkcji prefabrykatów.

Podobne artykuły

Spoiwa mineralne
Spoiwa mineralne są materiałami budowlanymi, które dzielimy na spoiwa powietrzne oraz na spoiwa hydrauliczne. Spoiwa powietrzne są to takie spoiwa, które twardnieją w powietrzu. Poprzez twardnienie spoiwa te zyskują odpowiednią wytrzymałość mechaniczną. Do takich powietrznych spoiw zaliczamy: wapno, gips, cement anhydrytowy, spoiwo magnezjowe oraz spoiwo krzemianowe ze szkłem wodnym. Wapno jest materiałem budowlanym suchowiążącym, które w budownictwie jest używane w różnych postaciach. Wapno występuje w następujących postaciach: wapno palone, wapno gaszone, ciasto wapienne, wapno hydratyzowane oraz mleko wapienne. Wapno palone, czyli wapno niegaszone o wzorze CaO, czyli jeszcze inaczej tlenek wapnia otrzymuje się poprzez wypalanie, czyli prażenie kamienia wapiennego. Wypalanie to odbywa się w temperaturze od 900 do 1300 stopni Celcjusza w wapienniku. Wapno gaszone po wypaleniu posiada formę brył. Barwa tych brył zależy od domieszek, które zostały użyte. Wapno palone bywa mieszane do niektórych zastosowań. Ponadto im mniej jest domieszek, tym wapno jest bardziej białe. Poza tym wapno...

Wapno palone
Wapno palone mielone jest materiałem budowlanym, które jest używane między innymi do produkcji betonów komórkowych, do produkcji cegły wapienno-piaskowej, w hutnictwie przy czym tutaj głównie do odsiarczania, w przemyśle chemicznym, w przemyśle energetycznym jako sorbent do odsiarczania spalin, w ochronie środowiska. Wapno palone mielone było także używane jako dodatek do trocin przy wypełnianiu ścian drewnianych szkieletowych, natomiast obecnie głównie używa się go w ochronie środowiska do neutralizacji oraz higienizacja odpadów stałych. Wapno gaszone, czyli inaczej lasowane o wzorze chemicznym Ca(OH)2, czyli wodorotlenek wapnia. Gaszenie jest reakcją chemiczną tlenku wapnia z wodą. W ten sposób powstaje wodorotlenek wapnia. Reakcja chemiczna przebiega w następujący sposób: CaO + H2O = Ca(OH)2. Proces gaszenia może być przeprowadzony za pomocą dwóch metod. Jedną metodą jest metoda na mokro, a drugą metodą jest metoda na sucho. Metoda na mokro pozwala na uzyskanie ciasta wapiennego oraz mleka wapiennego. Kiedyś była stosowana bezpośrednio na budowie. Metoda na...

Ciasto wapienne
Ciasto wapienne jest materiałem budowlanym. Jest to plastyczna masa, którą otrzymuje się z wapna gaszonego. Masa ta powinna mieć białą barwę, ewentualnie z odcieniem szarego do koloru szarego. Zdarza się, że ciasto wapienne ma kolor brązowy. Oznacza to, że w procesie gaszenia użyto zbyt małej ilości wody. W tym przypadku oznacza to, że wapno zostało spalone podczas procesu gaszenia i w takiej postaci nie nadaje zaprawie lepkości. Ciasto wapienne powinno przechowywać się w dołach pod cienką warstwą piasku. Piasek chroni wapno przed wysychaniem. Wapno hydratyzowane natomiast jest w postaci suchego proszku i jest gotowe do użycia podczas przygotowywania zapraw wapiennych oraz zapraw cementowo-wapiennych. Takie wapno hydratyzowane powinno się gasić na 24 godziny przed użyciem do murowania bądź tynkowania. Z kolei mleko wapienne jest zawiesiną, która powstaje poprzez rozcieńczenie ciasta wapiennego wodą. Mleko wapienne łatwo osiada, dlatego też powinno się je wytwarzać tuż przed użyciem. Mleko wapienne używa się przede wszystkim...

Zaprawa wapienna
Mówiąc o wapnie jako o materiale budowlanym musimy wiedzieć, że wodorotlenek wapnia w wapnie gaszonym ma postać drobnych płytek. Ponadto o jakości spoiwa mówi właśnie wielkość tych płytek. Jeśli płytki są mniejsze to wapno jest bardziej tłuste. Powierzchnia płytek odpowiedniego wapna powinna wynosić 30 metrów kwadratowych na gram. Sam proces wiązania oraz twardnienia wapna zachodzi w wyniku trzech procesów. Pierwszy proces to krystalizacja zaprawy trącej wodę. Strata wody zachodzi poprzez parowanie albo jej wsiąkanie do ścian murowanych, tynkowanych bądź malowanych. Dzięki utracie wody następuje wiązanie zaprawy wapiennej. W takiej zaprawie wapiennej z wodorotlenku wapnia, który jest rozpuszczony w wodzie wydzielają się kryształki wodziany wapna. Przedstawia to następujący schemat Ca(OH)2•2H2O. Mogą wydzielać się także kryształki uwodnionego wodorotlenku wapniowego. Podczas procesu krystalizacji kryształki wodzianu oraz wodorotlenku zrastają się, a wraz z kryształkami zaprawy i ziarnami piasku tworzą sztuczny kamień. Procesy takiej krystalizacji są odwracalne. Dzięki temu można uplastyczniać częściowo zaschniętą zaprawę. Ponadto...