Sztuka budowania

Cementy portlandzkie

Tak samo jak cement CEM I to i CEM II dzieli się na klasy. Są to również trzy klasy. Są to: 32,5, gdzie wytrzymałość próbek po 28 dniach wynosi od 32,5 do 52,5 Mega Pascala, 42,5, gdzie wytrzymałość próbek po 28 dniach wynosi od 42,5 do 62,5 Mega Pascala oraz 52,5, gdzie wytrzymałość próbek po 28 dniach wynosi powyżej 52,5 Mega Pascala. Wyróżniamy tutaj także cementy o wysokiej wytrzymałości wczesnej R, jak i cementy o normalnej wytrzymałości wczesnej N. W grupie cementów portlandzkich istnieje bardzo duża różnorodność, co wpływa na to, że każdy cement może charakteryzować się odmiennymi właściwościami. Różnice pomiędzy poszczególnymi cementami przejawiają się na przykład poprzez obniżone ciepło hydratacji, spowolniony przyrost wytrzymałości oraz podwyższoną odporność na agresje chemiczną. Właściwości fizyczne tego cementu przedstawiają się następująco. Gęstość wynosi 3,05 kilograma na decymetr sześcienny, a gęstość nasypowa w stanie luźnym wynosi od 0,9 do 1,2 kilograma na decymetr sześcienny, z kolei gęstość nasypowa w stanie zagęszczonym wynosi od 1,6 do 1,9 kilograma na decymetr sześcienny. Kolejna odmianą cementu portlandzkiego jest cement portlandzki wapienny CEM II/A-LL. Jest to cement klasy wytrzymałościowej 42,5. Posiada wysoką wytrzymałość wczesną. Cement ten składa się z klinkieru portlandzkiego, z kamienia wapiennego oraz z regulatora czasu wiązania. Cement hutniczy jest gatunkiem cementu, który otrzymuje się z klinkieru portlandzkiego, regulatora czasu wiązania, którym to może być gips albo REA-gips albo anhydryt albo mieszanina tych składników oraz z granulowanego żużla wielkopiecowego.

Podobne artykuły

Gips
Gips jest materiałem budulcowym używanym w budownictwie. Gips jest minerałem z grupy siarczanów. Jest to monomineralna skała osadowa. Nazwa pochodzi od czynności gipsowania. Gips należy ponadto o minerałów pospolitych. Wzór chemiczny gipsu przedstawia się następująco: CaSO4×2H2O. Jest to dihydrat siarczanu(VI) wapnia. Układ krystalograficzny gipsu jest jednoskośny. Jego twardość w skali Mohsa wynosi dwa. Łupliwość gipsu jest doskonała i jednokierunkowa. Posiada białą rysę. Przełam gipsu jest zadziorowaty i muszlowy. Natomiast pokrój gipsu jest tabliczkowy, słupkowy albo igiełkowy. Gęstość gipsu wynosi od 2,31 do 2,33 gramów na centymetr sześcienny. Gips może być bezbarwny lub też może posiadać różne zabarwienia od białego poprzez szary, różowy do miodowożółtego. Połysk gips posiada szklisty i perłowy. Gips łatwo się kroi oraz dobrze rozpuszcza się w gorącej wodzie. Odmianą gipsu jest selenit, który posiada duże i bezbarwne kryształy. Gips powstaje w procesie odparowania wód słonych jezior albo mórz w temperaturze poniżej 42 stopni Celcjusza. Gips...

Gips jako minerał
Gips w formie minerału występuje w następujących krajach: Tanzania, Kanada, Nowa Szkocja, USA, Meksyk, Chile, Rosja, Francja, Włochy, Niemcy, Hiszpania, Czechy, Polska. Gips ponadto posiada wiele zastosowań. Ładne kryształy są cenionym produktem i są kolekcjonowane. Ponadto gips jest także stosowany właśnie w budownictwie między innymi jako materiał wiążący. Gips używany jest także jako surowiec rzeźbiarski, w modelarstwie, w stomatologii oraz chirurgii, w sztukaterii, a jako alabaster stosuje się go do produkcji elementów dekoracyjnych. Gips jako skała jest skałą osadową. Tworzy się w procesie odparowania słonych wód jezior albo mórz. Skała ma barwę białą, szarą, żółtawą, kremową, różową, brunatną, zieloną albo czarną. Skała gipsu składa się przede wszystkim z minerału-gipsu. Skała taka może zawierać anhydryty i może powstawać także poprzez uwodnienie właśnie anhydrytu. Gips jako skała może także zwierać minerały ilaste albo węglany. Gips jako skała posiada kilka odmian. Są to na przykład gips włóknisty, szpat gipsowy czy szpak gipsowy. Są...

Gips budowlany
Po wypaleniu gipsu powstaje nam tak zwany gips półwodny o wzorze (CaSO4)2×H2O oraz gips bezwodny o wzorze (CaSO4), czyli anhydryt. Pozostałą część stanowią zanieczyszczenia ze złoża. Taki wypalony produkt po zmieleniu daje nam gips budowlany. Podczas wypalania następuje następująca reakcja: 2 CaSO4×2 H2O › (CaSO4)2×H2O + 3 H2O ^. Później podczas wiązania wody następuje reakcja odwrotna. Ze względu na rodzaj produkcji oraz zawartość składu wyróżnia się trzy rodzaje gipsu: gips budowlany zwykły, gips szpachlowy, czyli gips wolniej wiążący oraz gips tynkarski. Samo wiązanie gipsu polega na ponownym połączeniu gipsu z wodą i w ten sposób przechodzi on w gips dwuwodny, czyli hydrat siarczanu(VI) wapnia. Przez taki proces następuje częściowa rekrystalizacja gipsu, co daje stwardnienie. Jakość gipsu zależy od dokładności wymieszania gipsu z wodą oraz ilości samej wody. Proces wiązania jest reakcją egzotermiczną. Następuje wydzielanie ciepła w ilości 30 kilokalorii na kilogram. Podczas wiązania gips także powiększa swoją objętość o jeden...

Tynkowanie
W budownictwie spotykamy następujące użycie gipsu do wykonania między innymi: tynków wewnętrznych, ozdobnych detali architektonicznych, stiuków, sztukaterii, posągów, płyt na ścianki działowe, płyt gipsowo-kartonowych, posadzek pod wykładziny podłogowe, form do odlewów oraz drobnych napraw tynku albo też jako gładzi na tynkach cementowo-wapiennych, czyli szpachlowania. Gips niestety ma także szkodliwe działanie. W przypadku kotłów parowych gips ma szkodliwe działanie, ponieważ występuje w kamieniu kotłowym. W takich kotłach, które są zasilane słoną wodą wydziela się gips powyżej temperatury 120 stopni Celcjusza. Taki powstały kamień kotłowy jest trudny do usunięcia, dlatego też ciśnienie w kotłach okrętowych, które posiadają zasilanie przy pomocy wody morskiej wynosi maksymalnie 0,175 MegaPascala. Gips także ma szkodliwe działanie w połączeniu ze stalą, ponieważ powoduje jej korozję. Ponadto gips jest także szkodliwy w połączeniu z ceramiką. W momencie wypalania wyrobów ceramicznych z gliny gips przechodzi w anhydryt pod działaniem temperatury. Taki anhydryt chłonie wolno wodę, co po kilku latach po...