Sztuka budowania

Gips

Gips jest materiałem budulcowym używanym w budownictwie. Gips jest minerałem z grupy siarczanów. Jest to monomineralna skała osadowa. Nazwa pochodzi od czynności gipsowania. Gips należy ponadto o minerałów pospolitych. Wzór chemiczny gipsu przedstawia się następująco: CaSO4×2H2O. Jest to dihydrat siarczanu(VI) wapnia. Układ krystalograficzny gipsu jest jednoskośny. Jego twardość w skali Mohsa wynosi dwa. Łupliwość gipsu jest doskonała i jednokierunkowa. Posiada białą rysę. Przełam gipsu jest zadziorowaty i muszlowy. Natomiast pokrój gipsu jest tabliczkowy, słupkowy albo igiełkowy. Gęstość gipsu wynosi od 2,31 do 2,33 gramów na centymetr sześcienny. Gips może być bezbarwny lub też może posiadać różne zabarwienia od białego poprzez szary, różowy do miodowożółtego. Połysk gips posiada szklisty i perłowy. Gips łatwo się kroi oraz dobrze rozpuszcza się w gorącej wodzie. Odmianą gipsu jest selenit, który posiada duże i bezbarwne kryształy. Gips powstaje w procesie odparowania wód słonych jezior albo mórz w temperaturze poniżej 42 stopni Celcjusza. Gips powstaje także jako produkt uwodnienia anhydrytu, wietrzenia minerałów siarczkowych oraz poprzez działalność roztworów hydrotermalnych. W strefie klimatów suchych oraz gorących gips przyjmuje formę tak zwanych róż pustyni. Są to wykwity gipsu. Gips występuje zazwyczaj w towarzystwie następujących minerałów w przyrodzie: anhydrytu, halitu, kalcytu, dolomitu, aragonitu, celestynu, barytu oraz siarki.

Podobne artykuły

Ciasto wapienne
Ciasto wapienne jest materiałem budowlanym. Jest to plastyczna masa, którą otrzymuje się z wapna gaszonego. Masa ta powinna mieć białą barwę, ewentualnie z odcieniem szarego do koloru szarego. Zdarza się, że ciasto wapienne ma kolor brązowy. Oznacza to, że w procesie gaszenia użyto zbyt małej ilości wody. W tym przypadku oznacza to, że wapno zostało spalone podczas procesu gaszenia i w takiej postaci nie nadaje zaprawie lepkości. Ciasto wapienne powinno przechowywać się w dołach pod cienką warstwą piasku. Piasek chroni wapno przed wysychaniem. Wapno hydratyzowane natomiast jest w postaci suchego proszku i jest gotowe do użycia podczas przygotowywania zapraw wapiennych oraz zapraw cementowo-wapiennych. Takie wapno hydratyzowane powinno się gasić na 24 godziny przed użyciem do murowania bądź tynkowania. Z kolei mleko wapienne jest zawiesiną, która powstaje poprzez rozcieńczenie ciasta wapiennego wodą. Mleko wapienne łatwo osiada, dlatego też powinno się je wytwarzać tuż przed użyciem. Mleko wapienne używa się przede wszystkim...

Zaprawa wapienna
Mówiąc o wapnie jako o materiale budowlanym musimy wiedzieć, że wodorotlenek wapnia w wapnie gaszonym ma postać drobnych płytek. Ponadto o jakości spoiwa mówi właśnie wielkość tych płytek. Jeśli płytki są mniejsze to wapno jest bardziej tłuste. Powierzchnia płytek odpowiedniego wapna powinna wynosić 30 metrów kwadratowych na gram. Sam proces wiązania oraz twardnienia wapna zachodzi w wyniku trzech procesów. Pierwszy proces to krystalizacja zaprawy trącej wodę. Strata wody zachodzi poprzez parowanie albo jej wsiąkanie do ścian murowanych, tynkowanych bądź malowanych. Dzięki utracie wody następuje wiązanie zaprawy wapiennej. W takiej zaprawie wapiennej z wodorotlenku wapnia, który jest rozpuszczony w wodzie wydzielają się kryształki wodziany wapna. Przedstawia to następujący schemat Ca(OH)2•2H2O. Mogą wydzielać się także kryształki uwodnionego wodorotlenku wapniowego. Podczas procesu krystalizacji kryształki wodzianu oraz wodorotlenku zrastają się, a wraz z kryształkami zaprawy i ziarnami piasku tworzą sztuczny kamień. Procesy takiej krystalizacji są odwracalne. Dzięki temu można uplastyczniać częściowo zaschniętą zaprawę. Ponadto...

Karbonatyzacja zaprawy wapiennej
Karbonizacja jest takim procesem, podczas którego zaprawa twardnieje w sposób nieodwracalny, a sam proces twardnienia jest procesem powolnym. Proces ten ponadto obejmuje niewielką cześć wapna, która jest zawarta w zaprawie, materiale budulcowym. Jednym z procesów wiązania oraz twardnienia wapna jest tworzenie się krzemianów wapnia. Podczas tego procesu wapno wiąże się z dwutlenkiem krzemu. Jest to reakcja chemiczna. Reakcja ta zachodzi w temperaturze powyżej 100 stopni Celcjusza, a katalizatorem tutaj jest woda. Cały proces przebiega w następującej reakcji 2Ca(OH)2 + SiO2 = 2CaO•SiO2•2H2O, gdzie wodorotlenek wapniowy łączy się z kwarcem. Taki sposób twardnienia ma miejsce podczas produkcji cegły wapienno-piaskowej oraz betonów komórkowych. Jeśli chodzi o wykonywanie powłok malarskich to bardzo istotne jest to, aby zachować odpowiednie proporcje pomiędzy wysychaniem a karbonizacją. I tak na przykład jeżeli farba będzie schła za szybko, to sam proces twardnienia nie zajdzie, a farba będzie się ścierać ze ściany. Z drugiej strony, jeśli taki proces schnięcia...

Gips
Gips jest materiałem budulcowym używanym w budownictwie. Gips jest minerałem z grupy siarczanów. Jest to monomineralna skała osadowa. Nazwa pochodzi od czynności gipsowania. Gips należy ponadto o minerałów pospolitych. Wzór chemiczny gipsu przedstawia się następująco: CaSO4×2H2O. Jest to dihydrat siarczanu(VI) wapnia. Układ krystalograficzny gipsu jest jednoskośny. Jego twardość w skali Mohsa wynosi dwa. Łupliwość gipsu jest doskonała i jednokierunkowa. Posiada białą rysę. Przełam gipsu jest zadziorowaty i muszlowy. Natomiast pokrój gipsu jest tabliczkowy, słupkowy albo igiełkowy. Gęstość gipsu wynosi od 2,31 do 2,33 gramów na centymetr sześcienny. Gips może być bezbarwny lub też może posiadać różne zabarwienia od białego poprzez szary, różowy do miodowożółtego. Połysk gips posiada szklisty i perłowy. Gips łatwo się kroi oraz dobrze rozpuszcza się w gorącej wodzie. Odmianą gipsu jest selenit, który posiada duże i bezbarwne kryształy. Gips powstaje w procesie odparowania wód słonych jezior albo mórz w temperaturze poniżej 42 stopni Celcjusza. Gips...